|
Jak zainstalować terminal SDI w Linuksie? W sieci można znaleźć wiele różnych opisów dotyczących instalacji ale nie zawsze są poprawne lub nie do końca
rozwiązują problem. Ten artykuł jest jednym z rozwiązań tego problemu. Instalacja nie jest trudna pod warunkiem, że mamy odpowiednio skonfigurowaną sieć.
Podłaczenie
Po podłączeniu terminala do portu COM1 (w Linuksie to będzie ttyS0) zrobimy dowiązanie symboliczne do tego urządzenia, wydajemy polecenie w konsoli :
ln -s /dev/ttyS0 /dev/SDI
Konfiguracja PPP
Wiekszość dystrybucji dostarcza wkompilowany moduł PPP do jądra, dlatego nie potrzebujemy kompilować jądra systemu. Do poprawnego połączenia pppd
potrzebuje pliku z opcjami PPP oraz danych do autoryzacji użytkownika. Opcje możemy wpisać do pliku /etc/ppp/options lub utworzyć nowy plik sdi.
Ja przyjąłem te drugie rozwiązanie. Tworzymy nowy plik :
mkdir /etc/ppp/peers/sdi
Zawartość tego pliku powinna wyglądać jak poniżej :
lock
noauth
modem
crtscts
user nazwa_użytkownika_od_TPSA
remotename tpsa-sdi
defaultroute
|
Można wpisać też inne dodatkowe opcje. Polecam przeczytanie manuala pppd (man pppd w konsoli). Teraz uzupełnimy wpisy w pliku /etc/ppp/pap-secrets.
Musimy wpisać nazwę użytkownika oraz hasło.
użytkownik tpsa-sdi hasło numer_IP
Użytkownik to nazwa przyznana nam przez tpsa
Hasło przyznane nam przez tpsa
Numer_IP to numer przyznany nam przez tpsa
Wszystkie te dane znajdują się na umowie otrzymanej od tpsa. Pozostało nam jeszcze dopisanie do pliku /etc/resolv.conf nazw serwerów Tpsa.
nameserver 194.204.159.1
nameserver 194.204.152.34
Teraz możemy spróbować połączyć się z internetem. Wydajemy polecenie w konsoli :
/usr/sbin/pppd /dev/SDI 115200 call sdi
W tym momencie powinne zapalić się wszystkie cztery diody po lewej stronie terminala oraz nastąpić połączenie z serwerem tpsa. Sprawdzamy :
ping 194.204.159.1
Jeżeli otrzymamy poprawną odpowiedź to znaczy, że jesteśmy połączeni. Sprawdźmy też czy możemy posługiwać się nazwami :
ping kde.com.pl
Jeżeli otrzymamy odpowiedź PING kde.com.pl (213.25.67.37) to wszystko jest w porządku w innym przypadku musimy skonfigurować posługiwanie się
nazwami w naszym systemie. Służy do tego pakiet bind zawierający program named. Sprawdzamy czy jest zainstalowany named :
whereis named
Jeżeli nie otrzymamy poniższej odpowiedzi to musimy zainstalować pakiet bind i skonfigurować named.
named: /usr/sbin/named /etc/named.conf
Opis konfiguraqcji serwera nazw znaleźć można www.linux.centromost.com.pl
Maskarada i automatyzacja połączenia SDI
Każdorazowe uruchamianie sdi może być denerwujące choć ma swoje zalety. Połączenie mamy tylko wtedy gdy je potrzebujemy ale sdi
służy do całodobowego dostepu do sieci. Dodatkowo musimy zamaskować naszą sieć wewnętrzną . Wszystkie powyższe działania zrobi za nas
skrypt sdi który należy skopiować do katalogu /etc/rc.d/init.d (dystrybucja Redhat) zawierającego skrypty uruchamiane podczas
startu sytemu oraz stworzyć dowiązania symboliczne w katalogach /etc/rc.d/rcX.d gdzie X to numer kolejnego katalogu (rc0.d do rc.6.d).
Dopiszmy jeszcze polecenie uruchomienia naszego skryptu na końcu w pliku /etc/rc.d/rc.local
/etc/rc.d/init.d/sdi start
Co robi skrypt? Skrypt zestawia połączenie z serwerem tpsa na podstawie naszych powyższych plików, ustawia routowanie pakietów,
włącza maskowanie adresow. Umożliwia nam uruchomienie połączenia, sprawdzenie statusu. Jeżeli chcemy sprawdzić czy jesteśmy podłączeni :
/etc/rc.d/init.d/sdi status
To by było wszystko.
Przy pisaniu tego artykułu korzystałem z dodatku CHIP Special Linux Jesień 2000
Informacje na temat konfiguracji sieci znalazłem na stronach www.linux.centromost.com.pl
Autor : Norbert Popiołek
Data 29.10.2000
[ DO GÓRY ]
|
